Urodzony: 27kwietnia 1887 r. w Bobrujsku. Zmarły: 28 lutego 1963 r. w Polanicy Zdrój.

Cmentarz Kule (Częstochowa) 50-II-4

Metalurg, specjalista wielkopiecownictwa, naukowiec i organizator szkolnictwa technicznego, związany z Politechniką Warszawską Politechniką Śląską oraz Politechniką Częstochowską. Po ukończeniu gimnazjum w Wilnie studiował na Wydziale Metalurgicznym Instytutu Politechnicznego w Petersburgu. Po odbyciu stażu w przemyśle hutniczym pracował w Warszawie do 1915 r. W czasie I wojny światowej przebywał w Rosji, gdzie po rewolucji październikowej uczestniczył w reorganizacji przemysłu hutniczego. Po powrocie do Polski w latach 1921–1936 zajmował kierownicze stanowiska w przemyśle hutniczym, łącząc działalność zawodową z pracą naukową i publikacyjną. W 1934 r. został redaktorem naczelnym czasopisma „Hutnik”, a w latach 1936–1939 wykładał technologię żelaza w Wyższym Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach, pełniąc jednocześnie funkcję dziekana Wydziału Przemysłowego. W 1939 r. został mianowany profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Wielkopiecownictwa w Akademii Górniczej w Krakowie. Po wybuchu II wojny światowej przebywał na emigracji w Związku Radzieckim, gdzie uczestniczył w życiu społecznym i politycznym środowisk polskich.

Po powrocie do kraju w 1945 r. z mianowania ministra oświaty pełnił obowiązki rektora Politechniki Warszawskiej z tymczasową siedzibą w Lublinie, a następnie z polecenia władz przystąpił do organizacji Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W latach 1945–1951 był jej pierwszym rektorem (p.o.) oraz kierownikiem Katedry Metalurgii na Wydziale Mechanicznym. Po ustąpieniu z funkcji rektora kierował Wieczorową Szkołą Inżynierską w Katowicach. Od 1954 r. związany z Politechniką Częstochowską, gdzie objął Katedrę Metalurgii Żelaza i pracował do przejścia na emeryturę w 1960 r. W latach 1954–1960 był również redaktorem naczelnym „Zeszytów Naukowych” tej uczelni. Po przejściu na emeryturę kontynuował działalność naukowo-badawczą. Autor licznych publikacji naukowych, książek i skryptów akademickich, w tym trzytomowego dzieła „Metalurgia żelaza”. Jego dorobek obejmuje zarówno zagadnienia technologiczne, jak i problematykę współpracy nauki z przemysłem hutniczym. Był aktywnym działaczem społecznym i politycznym – działał m.in. w Związku Patriotów Polskich, pełnił funkcje w strukturach PKWN, był posłem do Krajowej Rady Narodowej oraz Sejmu Ustawodawczego, a także członkiem organizacji społecznych i naukowych. Odznaczony licznymi odznaczeniami państwowymi, m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy (1963), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1945, 1946, 1954) oraz Krzyżem Oficerskim tego orderu (1946), Złotym Krzyżem Zasługi (1946).

Bibliografia:

F. Staub, Wspomnienie o Prof. Zw. Dr inż. Władysławie Kuczewskim, „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej” 1963, seria „Mechanika” z. 20 (nr 94).

Wykaz zmarłych rektorów Politechniki Warszawskiej, oprac. E. Borysowicz, Warszawa 2015.

J. Piłatowicz, Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826–2001, wyd. I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.

Rektorzy Politechniki Warszawskiej 1826-1976, red. zbiorowa, Warszawa 1976.