Urodzony: 6 września 1921 r. w Warszawie. Zmarły: 20 maja 2004 r. w Warszawie.

Cmentarz w Gołąbkach (Warszawa)

Inżynier budownictwa lądowego, rektor Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie konstrukcji metalowych, teorii niezawodności, zmęczenia konstrukcji i materiałów. W czasie okupacji niemieckiej studiował w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej, a po wojnie kontynuował naukę na Wydziale Inżynierii PW, gdzie w 1946 r. uzyskał dyplom inżyniera budownictwa lądowego i magistra nauk technicznych. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1956 r., habilitację w 1962 r., w 1968 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1972 r. profesorem zwyczajnym.

Od 1949 r. związany z Politechniką Warszawską, gdzie rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Mechaniki Technicznej na Wydziale Komunikacji. W 1964 r. odbył straż naukowy w moskiewskim Instytucie Inżynieryjno-Budowalnym. W latach 1966-1967 był prodziekanem na Wydziale Inżynierii Lądowej. W latach 1969–1970 pełnił funkcję prorektora, a następnie w latach 1970–1973 rektora Politechniki Warszawskiej. W okresie swojej kadencji przyczynił się do poprawy organizacji procesu dydaktycznego, podniesienia poziomu prac naukowych oraz rozwoju współpracy uczelni z przemysłem, m.in. poprzez tworzenie filii wydziałów w zakładach przemysłowych np. w Fabryce Samochodów Osobowych (FSO) w Warszawie. Równolegle prowadził działalność naukową i projektową, uczestnicząc w realizacji licznych inwestycji przemysłowych i infrastrukturalnych, m.in. odbudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego, rozbudowie zakładów przemysłowych oraz obiektów energetyki wodnej. Był wieloletnim dyrektorem Międzyresortowego Instytutu Przemysłu Budowlanego PW oraz kierownikiem Zakładu Konstrukcji Metalowych na Wydziale Inżynierii Lądowej PW. Autor i współautor wielu prac naukowych oraz podręczników akademickich z zakresu konstrukcji stalowych. Współpracował z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Nigerii. Członek Polskiej Akademii Nauk, uczestnik prac Sekcji Konstrukcji Metalowych Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN (1976-1993) oraz licznych gremiów naukowych. Od 1994 r. współpracował z Wojskową Akademią Techniczną, prowadząc badania w zakresie zmęczenia niskocyklowego konstrukcji stalowych. Był także działaczem środowisk technicznych i obywatelskich, pełniąc m.in. funkcję posła na Sejm PRL VIII kadencji oraz uczestnicząc w pracach organów administracji i organizacji społecznych. W latach 1971–1986 był członkiem Prezydium Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Odznaczony licznymi odznaczeniami państwowymi, m.in. Krzyżem Komandorskim, Oficerskim (1973 r.) i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1970 r.), Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 nadanym przez Ministerstwo Spraw Wojskowych w Londynie w 1985 r.

Bibliografia:

J. Piłatowicz, Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826–2001, wyd. I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.

Wykaz zmarłych rektorów Politechniki Warszawskiej, oprac. E. Borysowicz, Warszawa 2015.

Rektorzy Politechniki Warszawskiej 1826-1976, red. zbiorowa, Warszawa 1976.