Urodzony: 4 października 1931 r. w Warszawie. Zmarły: 20 września 2003 r. w Warszawie.

Cmentarz Powązkowski: 17-5-22/24

Polski inżynier i naukowiec w dziedzinie inżynierii sanitarnej, ochrony środowiska oraz technologii wodociągowo-kanalizacyjnej, profesor nauk technicznych, wieloletni nauczyciel akademicki i organizator życia naukowego. Studia wyższe ukończył na Wydziale Inżynierii Sanitarnej Politechniki Warszawskiej, gdzie już w 1953 r. rozpoczął pracę naukową w Katedrze Chemii i Technologii Materiałów Budowlanych, w Katedrze Chemii Sanitarnej i w Katedrze Wodociągów i Kanalizacji, uzyskując na przestrzeni lat kolejne awanse naukowe. Tytuł doktora nauk technicznych otrzymał w 1964 r., profesora nadzwyczajnego nauk technicznych w 1978 r. W latach 1954–1964 działalność naukowo-dydaktyczną łączył z pracą w obszarze projektowania urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych w tym oczyszczalni ścieków.

W Politechnice Warszawskiej obejmował funkcje kierownicze, prowadzając uczelnię przez okres przemian polityczno-ustrojowych, chroniąc jednocześnie studentów i pracowników przed represjami. W latach 1975–1981 i 1990–1993 był dyrektorem Instytutu Zaopatrzenia w Wodę i Budownictwa Wodnego. W 1981 r. został dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej i Wodnej, pełniąc tę funkcję przez dwie kadencje tj. do roku 1986/1987. Od września 1987 r. do listopada 1988 r. był prorektorem ds. nauki, w latach 1988-1990 rektorem Politechniki Warszawskiej. Odegrał ważną rolę w umacnianiu pozycji uczelni oraz w rozwoju dydaktyki i badań naukowych. W jego kadencji utworzono m.in. Centralny Ośrodek Informatyki PW na bazie istniejącego wcześniej Ośrodka Obliczeniowego Instytutu Informatyki. W 1990 r. Komisja Rektorska „Politechnika 2000” podjęła się zmiany systemu studiów, wprowadzając nowy „Model studiów na Politechnice Warszawskiej”. Profesor był także aktywny zawodowo poza uczelnią: m.in. pełnił funkcję prezesa Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych (PZITS), współpracował ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) w Genewie; był ekspertem Banku Światowego oraz programu restrukturyzacyjnego usług wodociągowych i kanalizacyjnych Agencji Rozwoju Międzynarodowego Stanów Zjednoczonych. Popularyzował wiedzę techniczną jako redaktor naczelny czasopisma „Gaz, Woda i Technika Sanitarna”. Pozostawił bogaty dorobek naukowy, obejmujący liczne publikacje zakresu inżynierii środowiska oraz wychowanie wielu specjalistów w tej dziedzinie. Jego działalność naukowa i organizacyjna przyczyniła się do rozwoju nowoczesnej infrastruktury technicznej i podniesienia poziomu ochrony środowiska w Polsce.  Został odznaczony Medalem im. prof. Zygmunta Rudolfa za wybitne zasługi na rzecz PZITS.

Bibliografia:

J. Piłatowicz, Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826–2001, wyd. I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.

Od Inżynierii Wodnej przez Technikę Sanitarną do Inżynierii Środowiska – w 100-letniej tradycji Politechniki Warszawskiej, red. A. Kulig, red. A. Wojdyga, Warszawa 2016, Wydział IBHiŚ / Oficyna Wydawnicza ASPRA.