Urodzony: 14 listopada 1934 r. w Warszawie. Zmarły: 31 lipca 2009 r. w Warszawie.

Cmentarz Powązkowski: 15-III-27

Polski inżynier mechanik, profesor nauk technicznych, wybitny nauczyciel akademicki, badacz i organizator życia naukowego, wieloletni pracownik i rektor Politechniki Warszawskiej. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Konstrukcyjnym Politechniki Warszawskiej w 1956 r. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1961 r., a doktora habilitowanego w 1966 r. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1972 r., a profesora zwyczajnego w 1976 r.

Na Politechnice Warszawskiej pełnił wiele ważnych funkcji organizacyjnych: był kierownikiem Zakładu Podstaw Konstrukcji w latach 1970–1981 i 1987–1990, wicedyrektorem Instytutu Mechaniki Stosowanej w latach 1970–1971, dyrektorem Instytutu Techniki Lotniczej i Mechaniki Stosowanej w latach 1971–1981, prodziekanem i dziekanem Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa od 1973 r. do 1975 r., prorektorem uczelni w latach 1981–1987, a następnie rektorem w latach 1990–1996. Jako rektor kierował transformacją uczelni po 1989 r., wprowadzając m.in. nowe systemy zarządzania i finansowania. W pracy naukowej zajmował się mechaniką, dynamiką maszyn oraz modelowaniem matematycznym i komputerowym złożonych układów mechanicznych, a w późniejszym okresie także obiektów biologicznych i projektowaniem implantów. Po zakończeniu kadencji rektorskiej był m.in. założycielem i prezesem Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego od 1992 r. do 1998 r., a w latach 1998-2009 jego prezesem honorowym. W latach 1996–2008 pełnił funkcję dyrektora Międzyuczelnianego Instytutu Problemów Współczesnej Cywilizacji, od 2001 r. do 2007 r. wiceprzewodniczącego Państwowej Komisji Akredytacyjnej, w latach 1992-95 wiceprzewodniczącego Rady ds. Nauki przy Prezydencie RP, od 1998 r. członka Zespołu ds. Nagród Premiera RP. Był przewodniczącym Konferencji Rektorów Uczelni Warszawskich (1993–1996), członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, doktorem honoris causa Politechniki Warszawskiej (2001 r.) oraz Wojskowej Akademii Technicznej (1996 r.). Pozostał w pamięci jako założyciel i pierwszy prezes (1992-1998) Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego, a w latach 1998-2009 jego prezes honorowy. Za swoją działalność został uhonorowany licznymi odznaczeniami, w tym Krzyżami: Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Profesor Marek Dietrich cieszył się uznaniem nie tylko w kręgach akademickich, lecz także wśród elit świata gospodarki, polityki oraz środowisk dyplomatycznych.

Bibliografia:

J. Piłatowicz, Poczet Rektorów, tradycja i współczesność Politechniki Warszawskiej 1826–2001, wyd. I, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2001.